رابطه عرفان و فناوری

مهرنوش حیدری
چندی پیش استاد الهی قمشه ای در همایش «عرفان در دنیای تکنولوژی» به نکات جالبی اشاره کرد: علم و به طور کلی اینترنت، ارتباطات و کامپیوتر در حال رشد و فزونی است و همین مسئله محدود نبودن انسان به کنجکاوی و خلاقیت را نشان می دهد.
بنابراین فزون خواهی از این نوع، نیازمند شجاعت است و می تواند برای رسیدن به هدف با کمک وسایل و امکانات تکنولوژی را پیش برد.
در دنیای امروزه عده ای معتقدند که این دوره عصر کامپیوتر و ارتباطات است و عرفان جایگاهی ندارد؛ این نوع طرز فکر ساده انگاری است و در واقع این افراد تناسب و تقارن و توازن بین این دو را درک نکرده اند. این در حالی است که انیشتین یا بسیاری از خلاقان یک لحظه رابطه بین دو چیز را درک می کردند و در واقع اندیشه از سوی خدا می آمد (وحی می شد) و آنها کیفیت آن اندیشه و ارتباطش را در هنر شناسایی می کردند.
از نظر استاد الهی قمشه ای فکر مبادی کار است. وقتی افکار نظم داده شد، انسان به فکر خلاقیت و نوآوری می افتد و قطعاً نتیجه  می گیرد و از مسایل تجربی و تکنولوژی به مجهولات می رسد.
از جزء به کل رسیدن عین «عرفان» است و این علم معلومی است به اضافه افکار و خلاقیت های ما در نهایت رسیدن به کشف مجهولات، لذا خلاقیت و نوآوری عین عرفان است. استاد تاکید می کند: در عرفان نمی گویند دنیا را رها کن. اعتقاد عرفان این است که دلبسته دنیا و محب دنیا نباشیم، فکر دنیا نبودن رمز است و تکنولوژی عرض است. مقصد نهایی که عرفان بدان اشاره و تاکید دارد، الهی المنتهی است. یعنی نان دنیا را بخوریم ولی کار عقبی کنیم.
دستگاه کامپیوتر، علم و تکنولوژی خوب است، همه اینها مقدمه است و راه را برای رسیدن به یار (ذات احدیت) باز می کند. به عقیده وی، شناخت عرفان راهی است که انسان ها هم از دنیا و هم از آخرت بهره مند می شوند

منبع :

شماره ۱۵ - همشهری مرکز- ویژه مناطق ۶، ۷، ۱۱و ۱۲ - ۲ اسفند ۱۳۸۲