قسمت دوم

آیت الله میانجی می فرمایند : علی (ع) برای ما روشن کرد که در اسلام زهد به معنای تنبلی و بیکاری نیست . بلکه فعالیت و کار و کشاورزی و تولید اگر برای خدا باشد ، جزو عبادت محسوب می شودوهمچنین از عمل امام روشن می شود بهترین کسب و کار کشاورزی است . امام تنها در سرزمین ینبع ، صد چشمه درآورد و برای حاجیان خانه خدا وقف کرد و چاه هایی در راه مکه و کوفه حفر کرد و مسجد فتح را در مدینه و و مسجدی را در مقابل قبر حمزه و در میقات و کوفه بصره و آبادان بنا کرد . در بعضی روایات آمده است علی (ع) در ینبه بنینه را احداث کرد . که چشمه هایی بود به نام خیف ، اراک خیف لیلی ، خیف بسطاس ، . همه اینها نشان می دهند حضرت بر روی زمین های موات کار می کرده اند . . در میان اسناد تاریخی و وقف نامه ها ، از چشمه هایی چون عین البحیر و عین ابی نیزر و عین نولا و بنیبقات و عین خیف الاراک و عین خیف لیلی و عین حنیف بسطاس و زمین های جون فقیرین و بئر قیس و الشجره نام برده شده است .حضرت آنها را در راه مصارف عمومی وقف کرده است . مبرد از ابی نیزر روایت می کند که من متصدی کار های عین ابی نیزر و بنینیه بودم . یک بار علی (ع) وارد مزرعه شد و فرمود کآیا چیز خوردنی داری ؟ گفتم بلی ولیکن در شان شما نیست . غدا کدوی همین مزرعه است که با پی (روغن ) شتر سرخ کرده ام . فرمود بیاور و آنگاه برخاست و در نهر کوچکی که آنجا بود ، دستش را شست و به سفره آمد ، و از آن غذا کمی میل کرد و دوباره به نهر برگشت و و دشت خود را با شن که سرچشمه بود شست و به سر سفره آمد و پاک کرد و آبی آشامید و کلنگ را برداشت وبه چشمه ای که تازه حفر می شد .وارد و مشغول حفاری شد . در همین حین ناگاه آبی بسان گردن شتر فوران زد . مولا با شتاب بیرون آمد و فرمود : خدا را گواه می گیرم که این چشمه وقف است . سپس به من فرمود دوات و قلم بیاور . من هم فورا دوات و قلم و کاغذ حاضر کردم و ایشان آنجا را به فقرای مدینه و ادرماندگان وقف کردند. در خاتمه اجازه می خواهم اگر این ستون ثوابی داشته باشد آن را به روح آیت الله احدی میانجی که سالها از در سهای اخلاقشان فیض بردم و مطالب این ستون از یادگاری های فکری و قلمی اوست .

منبع :

دکتر صابر امامی ، روزنامه جام جم ، چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۸۵، سال ششم ، شماره ۱۷۰۱ ، ص۸