يکی از مسائلی که ممکن است در تعيين و پيگيری اهداف با آن مواجه شويد افراط و تفريط در هدف گرايی است که هر دو مشکل ساز خواهد بود و موجب سقوط انسان در خودسازی ظاهری و باطنی خواهد بود و اگر با ديگران نيز در ازتباط باشيد مشکلاتی را برای شما ايجاد می کند .

مشکلات ناشی از افراط در هدف گرايی:

۱- حجيم شدن برنامه : يکی از مشکلاتی که افراط در هدف گرايی برای شما ايجاد خواهد کرد . با وجود تعداد اهداف زياد و نياز به کار و پيگيری هر يک از اين اهداف موجب می شود برنامه ی بسيار حجيم شده و در صورتی که قدرت سازماندهی خوبی هم نداشته باشيد مشکلات زيادی را برای شما فراهم کند .

۲- کاهش سطح رضايت و لذت در زندگی : از آنجا که پيگيری اهداف همواره برای شما وظايفی را ايجاد می کند . با سخت گيری و وجود تعداد اهداف زياد در يک ئزمان کوتاه موجب می شود سطح لذت در زندگی شما پايين آمده و حتی مشکلات بزرگ را برای شما ايجاد کند .

۳- گم شدن هدف اصلی : با وجود تعداد زياد اهداف در يک مقطه کوتاه زمانی امکان تشخيص اهداف مهمتر و الويت بندی اين اهداف سخت می شود .

۴- تشتت قلب و سلب اراده : به اين معنی است که اهداف زياد و راه های مختلف که برای شما وظايف زيادی را ايجاد می کند همواره در ذهن شما تشتت ايجاد کرده و از آنجا که شما با حجيم شدن برنامه خود توانايی شناسايی الويت ها را از دست می دهيد . توان شما برای تصميم گيری پايين آمده و در نهايت موجب سلب ارده در شما می شود و توحد قلبی شما را با پراکندگی در کار های مختلف از بين می برد .

۵- پايين آمدن کيفيت کارها : از آنجا که نياز است شما با توجه به اهداف مختلف و راه های مختلف وظايف و تکاليفی را بر عهده بگيريد اين باعث می شود تا نتوانيد وقت لازم برای تمامی کارهای خود را صرف کرده و در نهايت موجب کاهش کيفيت انجام هر يک از تکاليف و وظيف شما می شود .

مشکلات ناشی از تفريط در هدف گرايی :

۱- انفعال در زندگی : اولين مشکلی که از تفريط در هدف گرايی در زندگی ايجاد می شود انفعال و بی تحرکی در زندگی می باشد . آن چيزی که مانع از رشد و تعالی فکری ُ ظاهری و باطنی انسان می شود .

۲- رسيدن به پوچی : با نداشتن هدف در زندگی و پيگيری نکردن يک نقطه حالت پوچی در انسان ايجاد می شود . حالتی که در آن انسان فکر می کند هيچ نقطه ای در دنيا وجود ندارد که برای آن تلاش نمايد .

۳- انتظار مرگ : نتيجه ی حاصل از پوچی انتظار مرگ است . حالتی که فرد نيازی برای ادامه زندگی در خود نمی بيند و هر روز بر غصه های خود می افزايد .

منبع :

صمدی آملی - ۱۳۸۴ - مراتب طهارت - انتشارات نجم الدين