شاید بار ها درباره ی تظاهرات های نمادین دانشجویان در برابر سفارت خانه های کشور های مختلف حرف ها و خبر هایی شنیده باشید که البته برای ایجاد رعب و ترس از به خطر افتادن برخی منافع کشور های صنعتی در کشور و کاهش روابط با کشور هایی همچون انگلستان ُ فرانسه ُ ایتالیا و دیگران مفید است و دعوتی مستمر برای وحدت کشور های اسلامی می باشد و نیز با توجه به مصاحبه اخیر رئیس جمهور مبنی بر اقتدار ایران در منطقه و عدم توانایی تحریم و یا تجاوزات نظامی از سوی کشور های غربی می توان این مطلب رابیان نمود که با فرض توانایی مقابله به مثل در منطقه در چنین مسائلی امکان غلبه بخصوص در چنین وضعیتی که اخیراْ کشور هایی همچون ژاپن با دارا بودن قدرت اقتصادی بالا و حتی سویس که کشوری بی طرف محسوب می شود با دارا بودن سطح بالایی از اعتماد بین المللی و اقتدار از طریق بی طرفی  بسیار ضعیف می باشد . در چنین وضعیتی توسعه روابط کشور های اسلامی بر پایه اهرم های اقتصادی امری اجتناب ناپذیر است . همچنین راهکار مهم دیگر که بر توان اقتصادی برای غلبه بر چنین نیرو هایی می افزاید تنها اتقیه های اقتصادی و حرکت خصوصی و مستقل می باشد و در بلند مدت تشکیل شبکه های اقتصادی اسلامی خصوصی در سطح جهان اسلام می باشد .